Mahrum Etme Yarabbi — Hasan Dursun

Köyün gençlerinden Ömer, omuzları düşük, başı önde Salih Amca'nın yanına yaklaştı. Kalbi sanki bir mengenede sıkışıyordu; yaptığı hatalar, kırdığı kalpler ve bitmek bilmeyen dünya telaşı onu yormuştu. Salih Amca’nın yanına çöktü ve sessizce ilahiyi dinlemeye başladı.

Köyün en yaşlı çınarının altında oturan derviş gönüllü Salih, elindeki tesbihi ağır ağır çekerken uzaklardan bir ses duydu. Bu ses, Hasan Dursun’un o buğulu sesiyle yankılanan bir yakarıştı: "Rahmetinden bizleri mahrum etme Ya Rabbi..." Hasan Dursun Mahrum Etme Yarabbi

İlahi devam ederken, Ömer’in gözünden bir damla yaş süzüldü. Sözler kalbine bir şifa gibi dokunuyordu: Köyün gençlerinden Ömer